Sacred mountains in Xerusalén

Templu de Xerusalén

Vadim I and 5,566 more people have been here
8.3/10

El Templu de Jerusalén (hebréu: בית המקדש, Beit Hamikdash) o'l Templu de Salomón foi'l santuariu principal del pueblu de Israel y contenía nel so interior el Arca de l'Alianza, el candelabru de los siete brazos y demás instrumentos emplegaos pa llevar a cabu'l cultu hebraicu en tiempos de la Edá Antigua.

Alcontrar na escampada del monte Moriá, na ciudá de Jerusalén, onde s'alluguen na actualidá la Cúpula de la Roca y la Mezquita d'A el-Aqsa.

El Primer Templu foi construyíu pol rei Salomón pa sustituyir al Tabernáculo como únicu centru de cultu pal pueblu xudíu. Foi escaláu pol faraón Sisac (Sheshonq I) en 925 a. C. y destruyíu polos babilonios mientres el segundu asediu de Nabucodonosor II a Jerusalén en 587 a. C.

El Segundu Templu, muncho más modestu, foi completáu por Zorobabel en 515 a. C. (mientres el reináu del persa Darío I) y darréu consagráu. Tres les incursiones paganes de los seleúcidas, foi vueltu consagrar por Judas Macabéu en 165 a. C. Reconstruyíu y ampliáu por Herodes, el Templu foi de la mesma destruyíu poles tropes romanes al mandu de Pedrete nel añu 70, nel Sitiu de Jerusalén, mientres la primer guerra xudía. La so principal muerte ye'l Muriu de los Llamentos, tamién conocíu como Kotel o Muriu Occidental.

La escatoloxía hebrea establez qu'el Tercer Templu de Jerusalén va ser reconstruyíu col advenimiento del mesíes del xudaísmu.

El Primer Templu

El Primer Templu de Jerusalén foi construyíu pol rei Salomón alredor del añu 960 a. C. y funcionó como santuariu principal de los israelites. Taba asitiáu na escampada del monte Moriá, na ciudá de Jerusalén, onde s'alluguen güei el Muriu de los Llamentos, la Cúpula de la Roca y la mezquita d'A el-Aqsa.

Según la Biblia, la construcción del Templu de Salomón realizar nel sieglu X a. C., pa sustituyir el Tabernáculo que, dende'l Éxodu y mientres sieglos, yera utilizáu como llugar de xunta y pa rindi-y cultu a Dios. El Tabernáculo caltenía'l Arca, que foi depués traida a Jerusalén pol rei David y depositada nel monte Moriá, sobre una plataforma d'aprosimao 40 por 100 metros.

El Templu puramente dichu, según la descripción de la Biblia, yera un edificiu empobináu sobre una exa llonxitudinal en dirección Esti Oeste. L'edificiu tuvo de tener un llargor interior d'aprosimao 27 metros, 9 metros d'anchu y un altor de tamién 13,5 metros (60×20×30 coldos). Les sos dimensiones, por tanto, yeren comparables a les d'una capiya, mas el cultu polo xeneral llevar a cabu dende'l so esterior. A entrambos llaos de la entrada del templu fueron alzaes dos columnes, llamaes Jaquín y Boaz. Los sacerdotes y el rei entraben nel Templu al traviés d'una gran puerta enchapada n'oru, d'aprosimao 10 metros d'altu y 4 d'anchu. Tres esa puerta atopaben trés recintos.

Un antepar yera siguíu por otros dos recintos. El primeru d'eses cortiles yera denomináu Hejal o Santu (esto ye, Llugar Santu o Santuariu), que yera allumáu al traviés de ventanes altes. L'anchor y llargor d'esta estancia guardaba una proporción de 1:2, lo que significa que la planta del Hejal taba compuesta por un doble cuadráu. El forxáu de piedra atopábase cubiertu por un solado de madera de cedru. Les parés y vigues del forxáu del Hejal taben recubiertes por llámines de cedru llibanés.

La tercer cámara, denominada Dvir o Kodesh Hai-Kodashím yera'l llugar más sagráu del Templu de Salomón. En llatín conocer como Sancta Sactorum y n'español como "Santu de los Santos". Esti postreru recintu atopar a un nivel más altu qu'el Hejal y solo podía aportase a él xubiendo una escalera. El Dvir tenía la forma d'un cubu d'aprosimao 10×10×10 metros (20×20×20 coldos). N'el so centru atopaba'l Arca de l'Alianza (gran arcón fechu de madera d'acacia, cubierta con planches d'oru y con cuatro anilla a les esquines nes que eventualmente poníense vares pa tresportala; dientro del Arca calteníense les Tables de la Llei, apurríes por Dios a Moisés, y les Tables de la mesma llevaben grabaos los Diez Mandamiento, sirviendo de conexón ente Dios ya Israel).

El patiu interior del Templu yera arrodiáu por un muriu formáu por trés capes de bloques de piedra cubiertes por vigues de madera de cedru. Nesti patiu interior podíen entrar los pelegrinos y les mases de fieles, pero'l Dvir o Santuariu del Templu solu yera accesible a los sacerdotes y el monarca de vez.

La construcción del Templu de Jerusalén foi l'eventu más importante del reináu de Salomón, gracies al cual el so nome recordóse hasta 30 sieglos dempués de la so muerte. Yá na Biblia'l Templu atropa la mayoría de los escritos onde apaez el rei Salomón. La so fama tescendió los tiempos y, como edificiu ideal concebíu por Dios, constitúi hasta güei un importante referente y fonte d'inspiración en materia proyectual y arquitectónica.

Tres la muerte de Salomón, el templu sufrió profanaciones por cuenta d'invasiones estranxeres y tamién a la introducción de deidaes siriu-fenicies. Con tou, foi rededicado so les sos condiciones orixinales mientres los reinaos de Ezequías y Josías.

Destrucción del Primer Templu

Les tropes del rei babilónicu Nabucodonosor II destruyir en 586 a. C., llevando amás cautiva a una gran parte de los habitantes del Reinu de Judá a Mesopotamia, cosa que dio llugar al esiliu y cautiverio de los hebreos en Babilonia.

Del Templu de Salomón solo sobrevivió un pequenu oxetu de gran valor simbólicu, tratáse d'una granada de marfil del tamañu d'un pulgar, por demás estilizada y con inscripciones en calteres paleohebreos: iconográficamente, les granaes (rimonim n'hebréu) presentar nes cultures de l'Antigüedá como símbolos de fertilidá y esperanza, tando elles yá presentes en Jaquín y Boaz, los dos columnes esternes emplazadas delantre del Templu de Salomón; la inscripción incisa na granada de marfil per otra parte indica claramente que se trata d'un oxetu "[Perteneciente] al Templu of [Yahvé]h, consagráu a los sacerdotes".

El Muséu d'Israel en 2011 retiró de la exhibición la granada, un oxetu verdaderamente de la Edá de Bronce tardío, pero non asina la inscripción, que s'abarrunta ye una falsificación recién, anque nun haya pruebes de la culpabilidá de quien vendió la pieza al Muséu. [1]

El Segundu Templu

Reconstrucción de Zorobabel

Depués de la torna del cautiverio y col lideralgu de Zorobabel fixéronse los arreglos necesarios pa reorganizar l'afaráu Reinu de Judá y reconstruyir el so Templu, sumíu pa esi entós faía yá siete décades. El grupu recién llegáu constaba de 42.360 persones xudíes, incluyendo neños, al pie de los sos 7.337 sirvientes y 200 músicos (Esdras 2:65). Completara'l llargu y lúgubre torna a casa dende les riberes del Éufrates hasta Jerusalén. Dicha xente taba animada por un fuerte impulsu relixosu y una de les sos primeres esmoliciones foi restaurar la so antigua casa d'adoración, reconstruyendo'l Templu y restituyendo los sos rituales.

Xuntu cola invitación de Zorobabel, el gobernador amosó un noble xestu al contribuyir con 1.000 dáricos d'oru y otros tantos regalos. La xente apurrió amás el so parte al ayalga sagrada y facer con gran entusiasmu (Esdras 2). Primero llevantóse y dedicó l'altar de Dios nel puntu esactu onde s'atopaba'l so predecesor. Depués llimpiáronse los escombros carbonizaos que se topaben no que fuera'l sitiu de Primer Templu. Finalmente, nel segundu mes del segundu añu (535 a. C.), y ante la emoción y l'allegría del públicu ellí rexuntáu (Llibru de los Salmos 116-118), punxéronse los cimientos del Segundu Templu. Esti actu tuvo importancia pal pueblu hebréu, dando amás llugar a non poques alcordances (Zacarías 4:10).

De la ufierta samaritana a la culminación de los trabayos

Los samaritanos fixeron una propuesta de collaboración nos trabayos. Mas Zorobabel xuntu col conseyu de vieyos tornaron a la ufierta yá que entendíen que Judea tenía de construyir el Templu ensin ayuda esterna. De resultes d'ello, informes malintencionaos fueron espublizaos alrodiu de los xudíos; acordies con Esdras 4:5, los samaritanos buscaben atayar el propósitu de construyir el Templu y unviaron mensaxeros a Ecbatana y Susa, lo que causó que los trabayos de reconstrucción fueren tardiegos y eventualmente suspendíos.

Siete año dempués d'esti episodiu, Ciro el Grande, quien dexara y ordenara la reconstrucción del Templu, morrió y foi asocedíu pol so fíu Cambises. Depués Esmerdis ocupó'l tronu per cerca de siete o ocho meses. D'últimes xubió Darío I (521 a. C.) y, nel segundu añu del so reináu, retomáronse los trabayos de reconstrucción del Templu y hasta el so finalización. Ello desenvolvióse a partir del estímulu, los conseyos y les premoniciones de los profetes Hageo y Zacarías. Na primavera de 516 a .C., veinte año dempués de la torna dende'l cautiverio en Mesopotamia, el Templu taba llistu pa la so consagración. Según el (Llibru de Esdras (6:15), el Templu foi termináu por completu'l tercer día del mes de Adar, nel sestu añu del reináu de Darío I.

Renovación de Herodes

Alredor del 19 a. C., el rei Herodes el Grande empezó una masiva renovación y espansión del Templu. Ésti foi prácticamente baltáu y construyóse unu nuevu nel so llugar. La nueva estructura ye referida delles vegaes como'l Templu de Herodes, pero xeneralmente siguir llamando Segundu Templu. Los rituales de sacrificios fueron retomaos nél. La superficie ocupada pol nuevu edificiu ocupaba una escampada de 500 metros de llongura por 300 metros d'anchu.

El 25 de setiembre de 2007, el arqueólogu Yuval Baruch, xuntu cola Autoridá d'Antigüedaes d'Israel, anunciaron el descubrimientu d'una de les canteras qu'apurrieron a Herodes les piedres pal Templu. En felicidá cantera fueron atopaes monedes, pieces d'alfarería y postes de fierro, los que son dataos escontra 19 a. C.. Otru arqueólogu, Ehud Nesher, confirmó que les contornes llargues de les roques evidencian que se trató d'un proyectu públicu masivu nel que probablemente trabayaron cientos d'esclavos.

Característiques del Segundu Templu

Nel Segundu Templu nun taben el Arca de l'Alianza, nin el so conteníu qu'entendía les Tables de la Llei y la midida de maná, los Urim y el Thumim, la culiebra de bronce (destruyida por Ezequías yá nel Primer Templu) y varar de Aarón. Estos oxetos sagraos sumieron dempués de la destrucción de Jerusalén por Nabucodonosor.

Al igual que nel Tabernáculo, el Kodesh Hakodashim (Santu de los Santos) taba dixebráu por cortines, había una sola Menorá nel Hejal (Santu), amás d'una mesa pa los panes de la proposición y un altar de los inciensos; calteníense tamién vasíes d'oru que pertenecieron al Templu de Salomón y, anque fueren llevada a Babilonia, les mesmes fueron depués devueltes al Templu de Jerusalén por Ciro.

El Segundu Templu estremar del so predecesor porque presentaba árboles nel so patiu y tenía amás una área reservada pa los xentiles.

Destrucción del Segundu Templu

Nel 66 d.C., la población xudía remontar en contra del Imperiu romanu. Cuatro año dempués, el 70, les lexones romanes so les ordes de Pedrete reconquistaron y depués destruyeron la mayor parte de Jerusalén y el Segundu Templu. El arcu de Pedrete, llevantáu en Roma pa conmemorar la victoria de Pedrete en Judea representa los soldaos romanos llevándose la Menorah del Templu. Jerusalén foi afarada pol Emperador Adriano nuevamente en 135.

La tradición cristiana y el Templu

El Templu de Jerusalén ye, según una tradición cristiana, la espresión preparatoria pal nuevu Templu: Cristu. Ella sostien qu'en cuantes que morada de Dios ente los homes, el Templu jerosolimitano prefigura la morada definitiva que s'encarna na figura del Redentor. La base d'esta noción tien el so principal referente nel Evanxeliu: "el verbu fixo carne, y punxo la so morada ente nós" (San Juan 1, 14).

A ello sumir la profecía de Jesús sobre la destrucción del Templo ante los sos discípulos, almiraos ante la guapura del Templu de Herodes:

Cuando salió Jesús del Templu, y díbase, averáronse-y los sos discípulos p'amosa-y los edificios del Templu. Mas respondiendo Él díxo-yos: ¿Veis tou esto? En verdá dígovos: nun va quedar equí piedra sobre piedra que nun sía baltada.

Mateo 24:1-2.

Pocos años dempués, nel añu 70, el Templu foi destruyíu polos romanos so les ordes de Pedrete. Lo único que quedó son restos del muriu de la escampada, non del templu en sí. De toes formes sigue siendo dende entós un "monumentu símbolu" y el sitiu de referencia más sagráu pal xudaísmu.

La tradición islámica y el Templu

Anque nun sía una mezquita nel sentíu estrictu del términu, el Domo de la Roca ye de xuru un llugar de veneración pa'l musulmanes. L'edificiu islámicu alluga l'asina llamada "Roca Fundacional", que la so significación ye de suma importancia pal credo musulmán.

La Roca Fundacional ye reverenciada por numberosos monoteístes como'l llugar onde Abraham diba sacrificar al so fíu; sobre dicha formación pedresa allugábase la cortil más sagrada del Templu de Salomón; y nesi mesmu sitiu, sieglos dempués de la destrucción del Templu y según sostien la tradición islámica, el profeta Mahoma xubió a los cielos, siendo portáu por buraq, caballu aláu con cabeza humana qu'ellí lo condució nuna "travesía nocherniega".

Presenta coles mesmes la Roca Fundacional un importante calquier que, según la tradición islámica, foi fecha por Buraq al xubir a los cielos o, según otra versión islámica, el arcánxel Gabriel grabó na Roca'l mentáu calquier. Un buecu so la roca, sostien la tradición musulmana, ye reminiscente del turbante de Mahoma, quien, al llevantase, reincorporándose dempués d'orar, cutiríase la cabeza cola piedra de nun habese ésta esllandiáu instantáneamente.

Consideráu tamién santu polos hebreos, el llugar en cuestión ye non menos veneráu polos musulmanes, quien construyeron el Domo de la Roca pa caltener dichu sitiu y lo que'l mesmu arreya, cuidao que ye por demás significativu dende un puntu de vista monoteísta.

Por cuenta de el so valor histórico y simbólico, la Cúpula de la Roca figura como una imaxe constante y dominante en numberoses representaciones de la cultura islámica.

Pa'l musulmanes inclusive les graes del Domo de la Roca tienen un valor simbólicu importante. Ocho graes que muerren so unes arcaes conducen dende cuatro lado escontra lo alto de la Cúpula de la Roca; el musulmanes llamen a estes arcaes "mavazin", les balances. Según una lleenda islámica, el día del Xuiciu Final va tendese una gocha de caballu dende les "balances" al Monte de los Olivus y tolos resucitaos tendrán de pasar por sobre ella: quien cometiera inxusticies va cayer a la perdición eterna.

El Templu de Jerusalén nel imaxinariu colectivu

Imaxes entamaes en secuencia lóxica de los fechos bíblicos que representen (y non según cuándo fueron realizaes).

Planes de reconstrucción nel sieglu XXI

Artículu principal: Tercer templu de Jerusalén

Según la teoloxía xudía, col advenimiento del Mesíes, el Templu de Jerusalén va ser restauráu. De llegar eso a tener llugar, va tratar del Tercer Templu de Jerusalén. Pa tal propósitu en Israel hanse delineado planos detallaos ya inclusive ellaboráu una gran menorá.

Ver tamién

  • Tabernáculo
  • Jerusalén
  • Hestoria del antiguu Israel
  • Xudaísmu
  • Hestoria de los xudíos
  • Hestoria de los xudíos na Tierra d'Israel
  • Beth Hatefutsoth
  • Arte xudío
  • Presentación de María nel Templu
  • Presentación de Jesús nel Templu
  • Reconstrucciones del Templu de Salomón
  • El Escorial y el Templu de Salomón

Bibliografía

  • Barnes, W. Emery, "Jachin and Boaz", Journal of Theological Studies, vol. V, 1901, pp. 447–451 (aportáu 9 de xunu de 2011).
  • Comay, Joan. The Diaspora Story: The Epic of the Jewish People among the Nations (1981), Tel Aviv y Bnei-Brak: Steimatzky, repr. 1994.
  • Dubnow, Simón. Manual de la hestoria xudía, Bonos Aires: Sigal, 1977.
  • Kochav, Sarah. Grandes civilizaciones del pasáu: Israel, Barcelona: Foliu, 2005.
  • Kovadloff, Santiago. La estinción de la diáspora xudía, Bonos Aires: Emecé, 2013.
  • Sand, Shlomo. La invención del pueblu xudíu (Comment -y peuple juif fut inventé?, 2011); trad. portuguesa de Eveline Bouteiller como A invenção do povo judeu: da Biblia ao sionismu, San Pablo: Saraiva-Benvirá, 2012.
  • Sei-Rajna, Gabrielle. L'abecedaire du Judaïsme, Flammarion: París, 2000.

Enllaces esternos

Post a comment
Tips & Hints
Arrange By:
Thomas Parisot
10 January 2017
You have two opportunities a day to enter this sacred place and it's worth it: quiet, beautiful and peaceful.
Linda B
13 March 2013
Women should bring head covering and cover their shoulders, men cannot wear shorts. Only Muslim religious articles are permitted.
B.E.K
30 October 2018
Mescid-i Aksa ve Sahraül Kubbe’nin bulunduğu yüksek tepe. Cumartesi günleri sadece müslümanlar girebiliyor. Müslümanlar için Mescid-i Aksa, Mekke ve Medine’den sonraki en kutsal yerdir.
Leo Pérez Ramos
31 August 2019
Un territorio compartido entre musulmanes y judíos, se divide conforme a los monumentos persistentes y lo que representan para ellos. Aunque también para los cristianos tiene alta relevancia.
Kevser Ozdemir
25 June 2019
Hz Muhammedin göğe yükseldiği yer.
Marinka Shuval
13 August 2020
Ощущаешь себя ближе с богом тут
Load more comments
foursquare.com
Location
Map
Address

Get directions
Open hours
Sat 11:00 AM–Noon
Sun 7:00 AM–5:00 PM
Mon 8:00 AM–5:00 PM
Tue 8:00 AM–4:00 PM
Wed 24 Hours
Thu 7:00 AM–3:00 PM
References

The Temple Mount on Foursquare

Templu de Xerusalén on Facebook

Hotels nearby

See all hotels See all
Brand new gem in Talbyeh with Garden

starting $191

Best Location Historic Boutique Apartment

starting $139

A luxurious apartment in the center of Jerusalem

starting $0

Ritz Hotel Jerusalem

starting $0

Prima Royale Hotel

starting $126

The Inbal Jerusalem

starting $315

Recommended sights nearby

See all See all
Add to wishlist
I've been here
Visited
Cúpula de la Roca

La cúpula de la Roca (n'árabe,قبة الصخرة Qubbat aṣ-Ṣaẖra)

Add to wishlist
I've been here
Visited
Temple Mount

The Temple Mount (הַר הַבַּיִת, Har haBáyit), also known as Mount Mo

Add to wishlist
I've been here
Visited
Fountain of Qayt Bay

Fountain of Qayt Bay or Sabil Qaitbay is a domed public fountain

Add to wishlist
I've been here
Visited
Fountain of Qasim Pasha

The Fountain of Qasim Pasha (Arabic: سبيل قاسم باشا‎) also known as

Add to wishlist
I've been here
Visited
Little Western Wall

The Little Western Wall, (Hebrew: הכותל הקטן‎, HaKotel HaKatan),

Add to wishlist
I've been here
Visited
Al-Aqsa Mosque

Al-Aqsa Mosque (Arabic:المسجد الاقصى, [IPA /æl'mæsʒɪd æl'ɑqsˁɑ/, Шабл

Add to wishlist
I've been here
Visited
Ciudá vieya de Xerusalén

La ciudá vieya de Xerusalén (Hebréu: העיר העתיקה‎‎ [Hai'Dir Hai'Ati

Add to wishlist
I've been here
Visited
Solomon's Stables

Solomon's Stables is the common name of an area located directly

Similar tourist attractions

See all See all
Add to wishlist
I've been here
Visited
Mount of Olives

The Mount of Olives (also Mount Olivet, עברית. הר הזיתים, Har HaZeitim

Add to wishlist
I've been here
Visited
Temple Mount

The Temple Mount (הַר הַבַּיִת, Har haBáyit), also known as Mount Mo

Add to wishlist
I've been here
Visited
Solomon's Stables

Solomon's Stables is the common name of an area located directly

Add to wishlist
I've been here
Visited
Monte Fuji

El monte Fuji (富士山, Fuji-san, pronunciación xaponesa: [ ɸɯꜜdʑi

Add to wishlist
I've been here
Visited
Mauna Kea

Mauna Kea ( ó ), ye un volcán inactivu de la isla de Hawái. Con una al

See all similar places